مسئله 1328 - اگر بين دو محلّى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است چند مرتبه رفت و آمد كند ، اگر چه روى هم رفته هشت فرسخ شود ، بايد نماز را تمام بخواند . مسئله 1329 - اگر محلّى دو راه داشته باشد ، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ - رفت و برگشت - و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نيست برود ، بايد تمام بخواند . مسئله 1330 - اگر شهر ديوار دارد ، بايد ابتداى هشت فرسخ - رفت و برگشت - را از ديوار شهر حساب كند ، و اگر ديوار ندارد بايد از خانه‌هاى آخر شهر حساب نمايد . شرط دوّم - آنكه از اوّل مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد ، پس اگر به جايى كه كمتر از هشت فرسخ - رفت و برگشت - است مسافرت كند و بعد از رسيدن به آن جا قصد كند جايى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از اوّل قصد هشت فرسخ را نداشته ، بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا چهار فرسخ برود و كمتر از ده روز بماند و برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1331 - كسى كه نمىداند سفرش چند فرسخ است ، مثلًا براى پيدا كردن گمشده‌اى مسافرت مىكند و نمىداند كه چه مقدار بايد برود تا آن را پيدا كند ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى در برگشتن ، چنانچه تا وطنش و يا جايى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . و نيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود ، چنانچه رفتن و برگشتن هشت فرسخ شود ، بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1332 - مسافرت در صورتى بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته باشد هشت فرسخ برود ، پس كسى كه از شهر بيرون مىرود و مثلًا قصدش اين است كه اگر رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود ، چنانچه اطمينان دارد كه رفيق پيدا مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر اطمينان ندارد ، بايد تمام بخواند . مسئله 1333 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگر چه خيلى آهسته و در هر روز مقدار خيلى كمى راه برود ، وقتى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و اذان آن را نشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند .